Nie, to nie tak.
Mam kaprys, mam taki humor, że chcę coś naskrobać, wyskrobać, przeskrobać. Rodzina wyrazów mnie kocha. Tylko taka rodzina.
Chciałabym być... księżniczką, jestem smarkulą, niedojrzałym dzieckiem z dojrzałymi momentami, udław się chwilami.
Czuję się jak.. zaklęta, w jakimś animuszu poczęta.
HA HA, śmieję się z samej siebie, bo z kogo by to innego.
Jestem dziwna, ale lubię dziwność.
Jestem inna, inność w modzie. Pożądana. Jak panna, jak marionetka w życiu
jak w bajcie, zamku na piasku, podniebnym maratonie.
Pierdółki.
Jeszcze będę się z tego śmiała.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz